Metody stosowane w bioindykacji środowiska leśnego Puszczy Białowieskiej
|
|
||||||||
| Autorzy: | Elżbieta Malzahn1, Józef Wójcik2 1Instytut Badawczy Leśnictwa, Europejskie Centrum Lasów Naturalnych, Park Dyrekcyjny 6, 17-230 Białowieża 2Instytut Badawczy Leśnictwa, ul. Braci Leśnej 3, 05-090 Sękocin Stary Z amiejscowy Wydział Leśny Politechniki Białostockiej, ul. Piłsudskiego 8, 17-200 Hajnówka |
||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Streszczenie : | W pracy przedstawiono metodykę stosowaną w monitoringu biologicznym, prowadzonym od 1994 roku w celu oceny poziomu i kierunku zmian intoksykacji środowiska leśnego Puszczy Białowieskiej. Metoda bioindykacyjna polega na analizie składu chemicznego wybranego bioindykatora roślinnego: mchu rokietnika pospolitego Pleurozium schreberi, zbieranego corocznie w sieci powierzchni bioindykacyjnych. Zawartość metali ciężkich (Fe, Mn, Zn, Cu, Cr, Ni, Pb, Cd) w próbkach mchu jest oznaczana metodą optycznej spektrometrii emisyjnej z plazmą wzbudzoną indukcyjnie (ICP-OES). Podano błąd analityczny zastosowanej metody dla poszczególnych pierwiastków oraz limity detekcji oraz granice oznaczalności metali ciężkich dla procedury badawczej PB-07. Przedstawiono ocenę poziomów i trendów zmian oraz rozkładu przestrzennego kumulacji metali ciężkich przez mech na obszarze Puszczy Białowieskiej w latach 1994-2009. |
||||||||
| Słowa kluczowe : | Puszcza Białowieska, monitoring biologiczny, metale ciężkie, spektrometria emisyjna | ||||||||
| Język : | polski | ||||||||